O Poeta da Roça
O Poeta da Roça
Sou fio das mata, cantô da mão grosa
Trabaio na roça, de inverno e de estio
A minha chupana é tapada de barro
Só fumo cigarro de paia de mio
Sou poeta das brenha, não faço o papé
De argum menestrê, ou errante cantô
Que veve vagando, com sua viola
Cantando, pachola, à percura de amô
Não tenho sabença, pois nunca estudei
Apenas eu seio o meu nome assiná
Meu pai, coitadinho! vivia sem cobre
E o fio do pobre não pode estudá
Meu verso rastero, singelo e sem graça
Não entra na praça, no rico salão
Meu verso só entra no campo da roça e dos eito
E às vezes, recordando feliz mocidade
Canto uma sodade que mora em meu peito
Mensagens Relacionadas
BRASIL DO ANALFABETO
BRASIL DO ANALFABETO
Em uma simples
casa de roça,
já não havia arroz e feijão
pois o imposto era tanto que mal
dava para o pão.
O pai era lavrador e a mãe
cos…
'TAPAJÓS'
'TAPAJÓS'
Agitando pássaros.
Roça perplexão,
Calmaria.
Por do sol ardente.
Correntezas cultivando sementes,
ilhas…
Cético aos horizontes.
Rebelando Jaca…
NA ROÇA.
NA ROÇA.
Fui na casa do vaqueiro
muito longe, mais além
entre o Crato e o Juazeiro
terras que me sinto bem
vou falar desse roceiro
que pode não ter dinheiro
m…
BRINCADERA DI RIMÁ
BRINCADERA DI RIMÁ
Vâmu brincá di fazê versu e rimá?
É só fazê versu e rimá, acumpanhandu us versu di trais, us anteriô!
Se ocê num sabê iscrevê im caipirêis, num faiz má… O importa…
Quem é independente
Quem é independente, barulhento, exigente, ranzinza
e mandão é bom viver sozinho na roça, para não ser
incomodado.
PRECURANU UM AMÔ!
PRECURANU UM AMÔ!
Fui au incontro da noiti
Vaguemu pelas madrugada
Preguntei a todas as instrelas
Ondi anda minha amada?
A lua num me disse nada
As pedra da rua ne…